VWO-leerlinge Milena wil een normaal leven opbouwen in Nederland, maar dreigt te worden uitgezet

De 14-jarige Milena woont al twaalf jaar in Nederland, maar de laatste twee jaar komt ze amper van de zolderkamer af. Het Jezidische gezin uit Armenië is uitgeprocedeerd en dook onder. De vader van het gezin vreest voor zijn leven als hij terug wordt gestuurd. Als laatste strohalm is een juriste een petitie gestart voor Milena. ‘De staat maakt hier een grove fout.’

Milena was anderhalf jaar oud toen ze samen met haar ouders naar Nederland vluchtte. Haar hele leven heeft ze in asielzoekerscentra gewoond, met uitzondering van een korte periode in 2018. Na vele asielvragen bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) was het gezin uitgeprocedeerd. Hierop keerden ze terug naar Armenië, om binnen een maand naar Rusland te vluchten. ‘Maar ook daar was het gevaarlijk voor ons, dus vluchtten we terug naar Nederland,’ zegt de 14-jarige scholiere, die in haar korte tijd in Rusland discriminatie en mishandelingen op school meemaakte.

Momenteel woont Milena samen met haar ouders, twee broertjes en een zusje op een zolder in West-Friesland. Veel buiten komen ze niet uit angst om ontdekt te worden, maar Milena heeft wel vriendinnen en gaat naar school via de ‘achterdeur’. Ze zit op het VWO, en probeert het huiswerk zoveel mogelijk op school af te maken. Studeren doet ze op de zolderkamer van vijftien vierkante meter waar de hele familie in vertoeft.  

De wens om een eigen kamer te hebben wordt vooruit geschoven. Vragen over hoe het leven is in een krappe ruimte wuift ze weg. Milena denkt aan hele andere dingen. Waarom willen ze mij hier niet? Waarom mag ik niet zoals alle andere kinderen zijn? Waarom moet ik terug naar een land dat ik niet ken en waar ik de taal niet spreek? ‘Voor mijn vriendinnen is het vanzelfsprekend om in Nederland te mogen blijven, voor mij is het een droom. Teruggestuurd worden naar Armenië zou een grote nachtmerrie zijn,’ zegt ze.

Haar vader voegt toe: ‘Mijn kinderen hebben niets met Armenië: ze voelen zich Nederlands. Het is alsof je zegt: ga maar naar Brazilië.’

Wahhab Hassoo samen met Milena en haar broertjes en zusje. De Jezidische activist zet zich via social media in voor deze zaak.

Familie vermoord

De ouders van Milena zijn Jezidi’s, een etnisch-religieuze gemeenschap geconcentreerd in het noorden van Irak. Ze worden al eeuwenlang vervolgd en opgejaagd, daarom vluchtten honderdduizenden naar alle delen van de wereld. Het gezin van Milena woonde in Armenië. De familie van haar vader kwam actief op voor de rechten van de Jezidische gemeenschap. ‘Mijn vader, Milena’s opa, kreeg heel veel bedreigingen omdat hij zich inzette voor de Jezidi’s. Hij was altijd op zijn hoede, en drong erop aan dat we het land moesten verlaten. Zelf dacht hij er ook aan om te vluchten: hij was van plan om zijn huis te verkopen,’ vertelt de vader van Milena, die wenst anoniem te blijven.

Eigenlijk wil Milena’s vader helemaal geen publiciteit. Maar de wanhoop wint het van de angst. Daarom doet hij nu zijn verhaal. ‘Het enige wat ik wil is een veilig, rustig leven voor mijn kinderen. Ik wil niet dat ze meemaken wat ik heb meegemaakt; zonder ouders door het leven gaan. Mijn jongste van vijf durft niet eens hardop te praten uit angst dat mensen ons horen en de politie op ons afsturen,’ zegt hij, en zucht: ‘Ik kan niet meer, ben doodop van deze strijd, ik ben ook maar een mens.’ 

Milena toen ze twee en veertien jaar oud was.

Het gezin vluchtte in 2009 naar Nederland samen met de toen anderhalf jaar oude Milena. Een paar weken later kreeg Milena’s vader hartverscheurend nieuws: gewapende mannen waren het huis van zijn familieleden binnengedrongen. Zijn vader, moeder, zussen, en zelfs een kind werden vermoord – meer dan twintig mensen in totaal. De video’s van de moordpartij werden gedeeld in de media en op het internet. ‘Iedereen daar weet er van, onze familienaam is bekend. Ze zullen denken dat ik terug ben gekomen om wraak te nemen. Hoe kunnen we daar een normaal leven opbouwen als we altijd over onze schouder moeten kijken?’ vraagt de politiek vluchteling zich af.

Geworteld kind

De IND dacht daar anders over. Asielaanvragen op grond van het Vluchtelingengedrag werden keer op keer afgewezen. Ze achtten zijn verhaal ongeloofwaardig, bovendien staat Armenië bekend als een veilig land. Volgens juriste Eliza Tsjoepieva stelde de IND onmogelijke eisen aan nieuwe asielaanvragen. ‘Als je na afwijzing opnieuw een aanvraag doet, vraagt de IND naar nieuwe feiten en omstandigheden. Milena’s vader werd zowel in Armenië als in Rusland bedreigd. Dat gebeurde via tussenpersonen die hem opbelden of op straat aanspraken. In Rusland laten ze geen briefjes achter met: hierbij bedreig ik je.’

Bovendien, legt Tsjoepieva uit, is het in Rusland bijna onmogelijk om een vluchtelingenstatus te krijgen. Ook is er veel discriminatie. ‘Milena’s vader heeft er alles aan gedaan om daar een nieuw leven op te bouwen, eerst in Armenië en later in Rusland, maar het was te gevaarlijk.’

Milena op de zolder waar ze met haar ouders, broertjes en zusje woont. Bron: www.nhnieuws.nl

Het schrijnende is dat het gezin in 2018 onder druk van de staat terugkeerde naar Armenië. In Rusland hoorde de vader van het gezin dat het kabinet Rutte III de asielprocedure versoepeld had voor kinderen die langdurig in Nederland verbleven. Eenmaal terug in Nederland vroegen ze alsnog om een kinderpardon, maar dat werd afgewezen omdat ze ‘vrijwillig’ waren teruggekeerd naar Armenië.

De juriste staat het gezin al jaren bij. Eerder vroeg ze de IND om Milena een verblijfsvergunning te geven op grond van Artikel 8 van het Europese Verdrag tot Bescherming van Rechten van de Mens. Dit artikel stelt dat kinderen waarbij sprake is van een privé- of familieleven een verblijfsvergunning dienen te krijgen. ‘Milena woont al haar hele leven in Nederland. Ze heeft vrienden, gaat naar school en is onderdeel van de maatschappij. Dat ze al die tijd illegaal was, komt door de keuze van haar ouders. Noodgedwongen keuzes die je Milena niet kunt aanrekenen,’ aldus Tsoepieva, die gespecialiseerd is in vreemdelingenrecht en zelf ook als vluchteling naar Nederland kwam.  

De IND wees de aanvraag af. Een grove fout, vindt de juriste, die vervolgens bezwaar maakte tegen dat besluit. ‘Ze zijn onrechtmatig bezig, en schaden hiermee Milena’s privéleven.’ Omdat ze vreest dat het bezwaar door de IND ongegrond wordt verklaard, is ze alvast een petitie ‘Milena moet blijven’ gestart om te voorkomen dat het veertienjarige meisje wordt uitgezet. Bij 40.000 handtekeningen moet de staatssecretaris zich over de zaak buigen.

Juriste Eliza Tsjoepieva zet zich al jaren in voor het gezin en is een petitie voor Milena gestart. Bron: privéfoto

Traumatiserende uitzettingen

Volgens Tsjoepieva is dit de laatste strohalm om te voorkomen dat Milena en haar gezin door de politie worden opgehaald en naar een detentiecentrum worden gebracht. Toen de juriste nog als tolk werkte heeft ze menigmaal gezien hoe gezinnen midden in de nacht van hun bed werden gelicht. ‘Ze komen met vier politiebusjes, zetten het gebouw af en op iedere hoek staat een gewapende agent. Dan heb je vijf minuten om je spullen te pakken en naar buiten te komen. En de detentiecentra zijn vreselijk.’ Naar eigen zeggen stopte de juriste met haar werk als tolk omdat ze het traumatiserend vond. ‘Laat staan voor kinderen als Milena, die nooit een normaal leven hebben gehad.’

Bekende Jezidische activisten zoals Wahhab Hassoo zetten zich in voor Milena, ook hebben beroemde Nederlanders de zaak onder de aandacht gebracht, waaronder Lil Kleine en Estelle Cruijff. Inmiddels hebben bijna 15.000 mensen de petitie getekend. ‘Heel bijzonder dat mensen die je alleen van Instagram kent het ineens over jou hebben,’ zegt Milena, die een beetje verlegen wordt van alle aandacht.

Ze doet het niet alleen voor haarzelf, maar voor het hele gezin. Zodat ze eindelijk een toekomst kunnen opbouwen in een land waar ze zich thuis en veilig voelen. ‘Mijn toekomst ligt hier, in Nederland. Al mijn vrienden en familieleden wonen hier. Ik wil mijn school afmaken en hierna studeren. Gewoon een normaal leven leiden.’

Wat ze wil worden? Advocaat. Hulp bieden aan mensen die in een soortgelijke situatie zitten.

Dit artikel is gratis te lezen, maar een bijdrage wordt zeer gewaardeerd. Dan kan ik weer onderzoek doen, mensen interviewen en nieuwe artikelen schrijven. Let op: het bedrag kunt u zelf aanpassen.

Donate € -
Please follow and like us:
error6
fb-share-icon20
Tweet 20
fb-share-icon20

You Might Also Like

Back to top